مردم دوباره گله ء رام شما شدند
مقهور خادمی و مرام شما شدند
"هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"
مردند عاشقان و دوام شما شدند.
یک عمر جای خلق شما فکر کرده اید
گاهی شما به جای خدا فکر کرده اید
چون حدس می زنید که در دل چه گفته است
اعدام کرده اید و به ما فکر کرده اید.
سر را دوباره توی حساب و کتاب کن
سرهای دیگران همه را زیر آب کن
وقتی حراج کرده و ارزان فروختند
ما بین صندلی و قفس انتخاب کن!
گفنتد باغ خواب زمستان ندیده است
سرمای بی حساب زمستان ندیده است
نه!!!
برفی که می نشیند و پر می کند زمین
گرمای آفتاب زمستان ندیده است.
ادامه دارد...
مثل همیشه قبل از داشتن فرهنگ مصرف کالای جدیدی به دستمان رسید و قبل از منتفع شدن متضرر شدیم!
* * *
روزی که مناظره های تلویزیونی کاندیداها پخش شد هیجان وشادی و التهاب تمام روزمان را پر می کرد .
گاهی خوشحال می شدیم که حرف خودمان را از دهان آنها می شنویم و گاهی غمگین که چرا کاندیدای مورد نظرمان نتوانست درستی ادعایش را ثابت کند.
اما به تنها چیزی که فکر نکردیم این بود که شکستن حرمت سران یک مملکت کم کم منجر به شکستن حریم ها در طبقات پایینتر می شود و نباید مناظره با چنین شدتی و حدتی در این سطح نازل فرهنگی انجام شود.
آمارغلط ٬غلو٬ وهم آفرینی٬ بی انصافی در مورد خدمات دیگران و نا چیز شمردن برنامه های کاندیداهای دیگر مناظره را به ابتذال کشید.
بعد هم اختلاف نظر و جنگ قدرت در گرفت و باز بزرگترها درگیر شدند و کوچکترها زیر دست و پا ماندند.
مردمی که تا ده روز قبل ملت شهید پرور بودند و رایشان عزیز و محترم بود امروز اراذل و اوباش خیابانها هستند٬با هم و با دولت درگیر شده اند و نمی دانند چه چیز برایشان بهتر است.
اگر دولت با کمی تدبیرو سعه صدر با مردم برخورد می کرد (با همین مردمی که تا چهارشنبه بیست خرداد در همین خیابانها همین شعار ها را سر می دادند) و آنها را به باتوم وفحش و کتک گاز اشک آورمتفرق نمی کرد امروز نیازی به شلیک گلوله نبود.
مردم با خشم به خیابانها می ریزند در حالیکه نمی دانند کسی که کنارشان ایستاده در جبهه مقابل است یا نه و اگر همرزم است آیا هدفش با او یکیست یا فقط آنارشیست است.
مردم فریاد می زنند ونمی دانند همسایه شان با آنها همزبان است یا همدل و یا هردو یا هیچکدام!
مردم نمی دانند که باز جنگ قدرتها و قدرتمندان در گرفته است و اینها قربانیان کوچکی هستند برای اقتدار خدایان!!!
پشیمان نیستم که رای داده ام
چرا که اگر رای نمی دادم امروز نمی توانستم مدعی باشم
و اگر مدعی نبودم نمی توانستم از انتخاب و اعتقادم دفاع کنم.
امروز با فریاد
و اگر لازم بود فردا با شعر و نوشته
و اگر لازم بود فرداها با خاطراتی در قالب داستان.
داستان نسلی که قربانی شد اما فرزندانش در جامعه ای دموکرات بزرگ شدند!
از زبان مردم شهید پرور دیروز و اراذل و اوباش امروز.
وقتی تمام شلوغیها و سر درگمی های انتخابات بگذرد؛
روزی که رئیس جمهوری انتخاب شود و گروهی خوشحال و گروهی ناراحت شوند؛
و بازیهای سیاسی و تب تبلیغات و انتخابات فروکش کند؛
تنها چیزی که می ماند آبروییست که از خیلی ها رفت
و آبرویی که برای سید محمد خاتمی و فقط سید محمد خاتمی جمع شد !
رئیس جمهوری که بعد از هشت سال ریاست دولت حتی آدم جسور ی چون احمدی نژاد هم نتوانست ثانیه ای از زندگیش را زیر سوءال ببرد و حتی نتوانست بگوید زن همسایه ءپسر خاله نواده عموزاده تان چهل سال قبل در یزد شش کلاس سواد داشته و خودش را سیکل معرفی کرده!
ازصمیم قلب آرزو می کنم اگر موسوی رئیس جمهور شد که لسان الغیب تایید کرد می شود (البته در دور دوم)
چهار سال دیگر همه بدانیم که می خواهیم باز هم به کی رای بدهیم و مثل چهار سال قبل که خیلی ها احمدی نزاد را انتخاب کردند تا هاشمی نیاید دنبال شخص دیگر نگردیم تا موسوی نیاید.
میر حسین موسوی !
به همان اندازه که خاتمی بعد از هشت سال از این ملت طلبکار است تو بعد از بیست سال به این ملت بدهکاری!
امیدوارم از خجالت این جوانان که تمام احساس و قدرتشان را این روز ها و شبها در خیابانها حراج می کنند در بیایی.
و مردم ایران!
به همین سرعتی که به یک نفر می چسبید از نفرات دیگر کنده می شوید!
کاش کمی قدر شناس تر بودید و کاش رئیس جمهور فعلی تان اینقدر دروغ نمی گفت تا الان می توانستم قدری هم از او و خدماتش دفاع کنم .
به امید چهار سال بعد!
دي اكسيد شوكران
ملکوت.داریوش میم
خوابگرد
آپاچی
سیبستان
تفکراتی در حاشیه مدرنیته
مطرود
تا بیخ
قربانی
باران
خانه ال
یک ال دیگر
کوچه آشنا
غلام قمر
شهاب الدین
lمدرسه فمنیستی
سبزاندیش
